Eenzaam sterven

Is er eenzamer sterven
dan in het zoute water van de zee
met slechts een lege horizon als grenzen?
De angstkreten zijn verwaait in de wind
nu de meesten zijn verdronken,
nog zwemmen hier en daar mensen.

De klamme geest van de doodsangst
waart nog tussen de golven
van hen die weldra zullen verdrinken.
Uitgeput van het drijven blijven
zullen zij die nog overbleven
zwijgend in de diepte zinken.

Als de golven zich hebben gesloten
boven de laatste open ogen
is de zee weer eenzaam en leeg.
Dan is weer een diep tragisch gebeuren
door de vergetelheid toegedekt,
stil gestorven in een zee, die nam en zweeg.

Alleen een rubberboot,
te zwaar vertrokken en leeg aangekomen
spoelt aan ergens op een verlaten strand.
Getuigenis van hen die al zoveel verloren
en op de vlucht verdronken,
gevlucht uit een verdeeld land.

Reacties (1) | 01/02/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Nog dagelijks gebeurt het, de vluchtelingen -denkend aan een betere toekomst- die verdrinken in zee!
    Het is verschrikkelijk!

    Een mooi en indrukwekkend gedicht schrijf je hierover Ruud!

    Een hartelijke groet voor een fijne zondag vandaag!
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indiƫ geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij