Begin zomer 2017 waren we op vakantie in Zuid Limburg.
De liefelijke heuvelachtige streek trekt je als het ware po√ętische sferen binnen, vraagt erom beschreven te worden. Ik heb dat dan ook niet nagelaten.

Po√ętische Ontmoeting;

Ik zou daar ook een ‘dichters’ vriendin ontmoeten, ze had net een bundel uitgegeven waarvan ik het voorwoord heb mogen schrijven, maar dat op zich, was niet alleen de aanleiding van de ontmoeting. Ze had pas de bundel ‘ De geluiden’ van de dichter Paul Meeuws onder ogen gekregen, wat ze er van moest vinden en wat ik ervan vond?

Onder het genot van de ontmoeting, de vreugde van het ontmoeten, het zonnetje en een kop koffie buiten in de tuin op het terras, las ik het eerste gedicht,…………
Meteen, ja echt meteen, was ik verkocht, al was het alleen al vanwege dat eerste gedicht, ik moest en zou deze bundel in bezit krijgen.

Ja, toegegeven lang niet alle gedichten zijn toegankelijk, deze inspirerende bundel vraagt erom gelezen en herlezen te worden, wat ik tot nu toe nog steeds met enige regelmaat doe.

Wie de gedichten op zich laat inwerken, zal zich verbazen hoe zeer geluid en stilte samen optrekken: in bijna ieder gedicht verwijzen tientallen woorden naar het thema. Toch is dat absoluut niet storend. Zien en observeren worden even sterk benadrukt als het luisteren naar de geluiden; Een bundel welke wat mij betreft naar meer smaakt.

Nieuwsgierig geworden?,….. hieronder het eerste gedicht, benieuwd of en hoe jullie het
oppakken, maar nu niet meteen googelen,…. rustig lezen
en herlezen totdat het kwartje valt is veel leuker!

( het gedicht draagt geen titel )

.

Zo, in deze vorm wurmen de geluiden zich in je oor. In den beginne je naam, gelukwens die jou bestempelt tot jij,dan de lipklanken van wie jou onstilbaar aanstaart en voedt.

Onder een baldakijn van hevig articulerende monden,spartelend in het vangnet van je naam,kom je handen tekort om al vreugdekreten te grijpen, je vingers aan een denkbeeldige harp.

Tijdens je eenzame uren is de hemel leeg als het zopas nog gewitte plafond van je kamertje,
proeftuin van je geheugen, klankbord voor je tandeloos gehuil.

Je dromen liggen gedompeld in een sprakeloos duister, even diep als de slaap in een ei van Brancusi,of onze blijdschap bij je eerste ontfutselde lachje.

Je leert het verschil tussen eetbare en oneetbare materie. De oneetbare kant zich scherp tegen je hardleerse papillen. Maar de eetbare komt met hoorbare voetstappen naar je toe,

schuift een gordijn weg van het licht, opent een raam vol vrolijk getjilp, even scherp als de
zonnestraal in je gezicht, legt je te wiegen in andermans droom.

Je hebt nog geen aarde aangeraakt, nog geen ruzies gehoord. Zang en spraak zijn nog eender, als horen en zien. Wenkbrauwen bepalen de toonhoogte.

Van alles valt. Je vingers graaien de wereld bijeen. Die klinkt als een stemmend orkest.
Toeval levert het slagwerk, samenklank, aanzetten tot je eerste etudes.

Misslagen bestaan niet. Kijk toch eens hoeveel toetsen je toelachen! Hoe soepel ze terugveren,
hoe lenig je kootjes! Intussen wringt het geluid zich naar een speciaal plekje.

Het is daar leeg. Als een maag. Als een schelp. Stilte voordat je uitademt, voordat de golf
breekt, voordat de deur openzwaait: Wat was je daar aan het doen?

Paul Meeuws

ISBN 9789028426887

Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. De ontdekkingsreis die 'leven' heet geeft schoonheid weer, in elk woord (van het gedicht).

    Ik vind het een mooi en onderhoudend gedicht.

    Leuk dat je Judith ontmoette en dat het een waardevolle dag was.

    Groetend,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Piet Hardendood

Beheerder/Iniatiefnemer

Toon alle gedichten

Favorieten van Piet Hardendood

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Piet Hardendood is favoriet bij