Vormloos vers 2

Er is geen greep op het verleden
dat uitgezeefd is in de lucht,
geen voetspoor is nog te betreden
en poëzie is ook een vlucht.

Met open handen in overgave,
zonder iets nog te verwachten,
ben ik, alleen en zonder have,
geen hoop of wanhoop in gedachten.

Want graven in de tijd naar iets
houdt slechts d’illusie gaand
dat iets bestaan zou in het Niets,
waarin het ik zich vorm waant.

Er is geen vorm van jou op aarde,
al zou ik willen dat het zo was;
je trok je terug met al je waarde,
hoezeer je er zelf ook tegen was.

Je vorm is weg, maar waar ben jij?
Leef je nog herkenbaar ergens?
Ben je nu van alles vrij,
soms hier, soms daar, soms nergens?

Wordt vervolgd

Reacties (2) | 12/01/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Men beweert dat de ziel blijft voortleven.
    De herinnering aan een persoon kan zich in verschillende gedaantes openbaren, soms in kleine -doch veel betekende- situaties!
    Emotievol, mooi geschreven Karel!

    Een hartelijke groet,
  2. Een mooi gedicht Karel!
    Soms heb je dat, levens die een tijdlang parallel lopen en dan ineens
    weer verdwijnen en alleen spijt en verdriet achterlaten.
    Een hartelijke groet
    Ruud
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Karel Wellinghof



Toon alle gedichten

Favorieten van Karel Wellinghof

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Karel Wellinghof is favoriet bij