Pontificaal

ik verschoot
in het bos
waar bomen
hun stammen
ineens anders
kleurden en
perspectief in
een vreemd
licht overging

toch was ik
niet ontheemd
voelde me snel
thuis in het
tussenwortels leven
waar tot verbazing
nemen en geven
met heel ander
ogen werd bekeken

omhoogkijkend
verdwijnt de
vervreemding alsof
daar alle werelden
samen komen
en vele essenties
zich pontificaal
manifesteren in de
volmaaktheid van zijn

wil melker
07/01/2018
www.wilmelkerrafels.deds.nl

LoadingVoeg toe als favoriet
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Fijn dat alles een nog mooier aanzien kreeg, zelfs hemelsmooi!

    Wil, een prachtig gedicht!

    Een fijne avond toegewenst.
    Hartelijk liefs,
    • Corry..


      en ja..het verschieten....zg schrikken van een mens..

      is vaak het zien van de werkelijkheid van een dichtbije
      dimensie..met net even andere fundamenten..

      maar in grote lijnen wel herkenbaar..

      Mensen zijn er bang van..willen terug en sluiten alles af..
      zo jammer....er is zoveel meer in deze wereld toch..

      Dank je voor je heerlijke
      reactie..en geniet nog een warme avond..

      Liefs..
  2. Onverbloemd. Mooi gedicht Wil.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: wil melker


Wie ben ik..

Het omschrijven
blijft vaak in de
buitenkanten steken..

in wat ik schrijf
kunt u me echt lezen..

veel plezier..

wil

Toon alle gedichten

Favorieten van wil melker

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

wil melker is favoriet bij