de buigzame dood

zo in het onthullen van het
vlaggenschip verrast mij het gevoel
dat de dood buigzamer is dan
het hart van de langst levende

razernij bestiert de arena met horens
die alles geraken wat in onwil is gelegen, morgen
ja morgen ademt de pret mij in het gezicht omwille
van de stem die mijn binnenste vertolkt

is het sterven een handeling van het oneindig
vallen en opstaan? verdomd dat gekrabbel zou
toch eens moeten stoppen? halt, deze dromerij
erkent geen daad waar in alle redelijkheid

de mens wordt gebalsemd tot in zijn
oorspronkelijke staat

ach, de getrouwen die de hemelen als
schepselen bereiken loven hun eigen fantasie├źn
zoals de kribbe het aan de drie wijzen
had voorgesteld

Reacties (1) | 18/12/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Vriend..

    weer een fraai epos..
    waarin de mens constant
    tegen leven en dood aanloopt,

    raad vraagt en verwijten maakt..
    in het niet begrijpen van de feiten...

    zoals zij door ieder op een eigen manier worden gelezen en uitgelegd..

    Ja ..de saamgezworenen delen nog de onbekende toegangseis
    tot het eeuwige...en wij..maar onderdanig zijn.....

    dank..
    en geniet een mooie avond..

    Liefs..
    wil
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij