Een triest anachronisme

ik heb
mijn gedachten
gebouwd op de
fundamenten van de
maatschappij waarin
wij ons bewegen
en waar wij leven

wilde een
betrouwbare woning
maar dat kon ik meteen
al vergeten omdat
wij niet pasten in het
model maar met extra
belonen lukte het wel

sociale woningbouw
op de linkse hoek
vol denimblauw met
grote gaten in de broek
wat stoffig haar in een
scherp getekend gezicht
dat eigenwijs nog alles wist

zij woonden allemaal
te groot de jeugd was al
verdwenen en schopten
andere tegen schenen die
niet geloofden in de
eeuwige kracht en macht
van het ochtendrood

de tijd heeft alles
gekeerd er zijn geen
werkers meer weg zijn
vakbonden als een triest
anachronisme uit de
periode dat arbeiders
alleen nachts hun petje misten

wil melker
17/12/2017
www.wilmelkerrafels deds.nl

Reacties (2) | 17/12/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Die tijd heb ik ook nog gekend al was het op ons zelf niet direct van toepassing.

    Een nostalgische blik even in het verleden over hoe wij woonden!

    Goed geschreven Wil.
    Hartelijk liefs,
    • Corry...

      de scherpe kantjes zijn er nu af..in de delingen van de maatschappij..

      Het was vroeger allemaal voor je geregeld...

      Dank..en geef mij maar de redelijke vrijheid...toch..

      Dank en geniet een mooie avond..
      Liefs,

      wil
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: wil melker


Wie ben ik..

Het omschrijven
blijft vaak in de
buitenkanten steken..

in wat ik schrijf
kunt u me echt lezen..

veel plezier..

wil

Toon alle gedichten

Favorieten van wil melker

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

wil melker is favoriet bij