Een mistig vergeten

ik streel je gezicht
pak wat donkere
schaduw erbij
anders weerkaatst
licht in je blik

juist daar
waar ik tast
jou zoek lijkt
weten een vaag
en mistig vergeten

wij bewandelen
stukjes bekend
jij lacht met de
bloemen die jou
hebben herkend

nog schijnt
de zon in een
wereld voor samen
toch somber jij
regen wat vaker

eens komt de dag
dat jij verbaasd
aan de spiegel vraagt
wie is nou de meneer
die achter mij staat

wil melker
30/11/2017
www.wilmelkerrafels.deds.nl

Reacties (4) | 30/11/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Het raakt me Wil.

    Hartelijke groet,
    • Hilly...

      op de een of andere manier..
      krijgen we er allemaal mee te maken..

      Het gaat bijna alle mensen aan
      en dat besef is nog niet helemaal door gedrongen...

      Dank voor je fijne reactie..
      en geniet een mooie avond..

      Liefs,
  2. De vergeetachtigheid bij het ouder worden zoals dementie is absoluut vervelend. Zowel voor de persoon die dit treft -vooral in de beginfase, men van alles 'kwijt' is etc.- als wel voor de mensen in hun nabijheid die met hen om gaan en voor hen zorgen!

    Mooi geschreven Wil en ik heb je gedicht met respect gelezen!
    Hartelijk liefs,
    • Corry..

      een heel goede morgen..
      en ja het is een ziekte..waar wij allemaal mee te maken krijgen op de een of andere manier..

      Dank...en maak er een mooie vrijdag van..

      Liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: wil melker


Wie ben ik..

Het omschrijven
blijft vaak in de
buitenkanten steken..

in wat ik schrijf
kunt u me echt lezen..

veel plezier..

wil

Toon alle gedichten

Favorieten van wil melker

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

wil melker is favoriet bij