mijn schepping van het Wad

hoe groot de zee ook moge zijn
in mijn schepping is ze toch de kleine
trog in mijn waterige hand, ze herbeleeft
het kruien van ijs en het schreien van de regen

ik leerde haar kennen met kleine stapjes
in de bruid van het zand – de bruidegom
van mijn Wad – het feest der occulte bewegingen
liftte mee op het deinen van haar wang

eens zag ik Neptunus die haar als maagd
wou nemen, zijn drietand ontbloot die fier
ten hemel rees, doch zij herlaadde haar wapen
en ontschoot in een hemelse lach

kijk dat is nu mijn zee, geen gemaar maar klare
taal op weg naar een tijdloze hereniging naar
mij als haar toekomstige gemaal

Reacties (3) | 28/11/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Jouw wad Elze verleden en heden, mooi.

    Laive groet,
  2. Vriend...

    heerlijke archetypische figuren
    waar jij als kind al mee te maken kreeg..in jouw wereld van het wad...

    ja jouw Wad,,,

    je hebt ze allemaal omvat..bent meegegroeid..als kind naar toekomstig bruidegom..

    Het wad...blijft de kraamkamer van het nirwana...

    Fraai. deze..

    liefs..
  3. Een prachtige ode aan het Wad en hoe jij 'haar' ziet!
    Knap geschreven met ook mooie metaforen Elze!
    Ik heb het graag gelezen!

    Een prettige verdere dinsdag toegewenst.
    Hartelijk liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij