spijt

ik heb spijt toen ik je uit
mijn gedicht haalde, een sprankje hoop
die je als lotusbloem mij het wonder
van jouw liefde zou leren kennen

doch dat gedicht had kantelen waarachter
jij je verschanste en hoe ik ook mijn liefdespijlen
naar jou schoot, ik miste telkens de evenaar
aan het halfrond van jou besmettelijk bestaan

waar jij beschutting vond

had ik maar een lied geschreven, dan was jij als
klank in mijn oor geklommen, me geamuseerd
met het applaus dat jij weer van repliek diende
toen verkeerde tonen jouw sereniteit

trachtte te ontnemen

Reacties (4) | 21/11/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Schrijf dat lied
    Jij kunt dat...

    Groet
  2. Liefde, misschien toch dat lied schrijven... Mooi gedicht Elze.

    Laive groet,
  3. Desondanks beste Elze, zijn er toch mooie woorden uit jouw pen gekropen... hopelijk keert het tij daardoor.

    Laifs,
  4. Vriend...

    het is heerlijk om po√ęzie
    met de natuur en muziek
    te verbinden..

    en in het zijn zonder enige grenzen te mogen werken
    aan het spel dat liefde heet..

    Een heel goede morgen en weet...
    het gaat niet om de knikkers..
    maar het spel...dat liefde heet..

    Liefs..
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij