geen details

wat ze had voorspeld kwam vandaag niet uit
wellicht morgen, ondertussen zogen haar
rode lippen op een tot hard geworden voorwerp, geen
details want de herfst kwijlde in zijn eigen verdriet

niets was ze vergeten, de winterviolen harsblauw
gaf ze alsnog het vergeten water, niemand dobbelde
nog om haar kunnen – terwijl haar handen
speelden met het hamerspel dat verschrompeld

haar aan de tijd deed herinneren

ze foeterde op de wetenschap daar haar
monoloog klemde tussen de vernederingen die in haar
lichaam huisden – ze spuugde het zaad in een
tissue, opende de deur en veegde de bladeren

van haar stoep

Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een lichte etotiek -met gedachten aan- wat verdrietig prachtig geschreven gedicht Elze!

    Een fijne verdere vrijdag toegewenst.
    Hartelijk liefs,
  2. Vriend..

    subtiel
    en toch zonder details
    plaats jij hier seks als
    normaal onderdeel van het leven..

    zonder de hedendaagse totale
    verheerlijking van het scoren en genot..the must....en het to do..

    op alle niveau van leven..
    blijven de dromen verbonden
    aan wat toch nog eens
    zou kunnen komen....

    dank..en maak er een mooi weekend van..

    liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

op zoek naar ruimte tussen chaos en doel omarm ik de stilte die steeds tegen me spreekt.





Toon alle gedichten