berouw

geef het water mij als een
herinnering als het drijft tot
ver na mijn tijd, schrijf mijn naam

op het spiegelend vlak en dicht
haar oever mijn geschreven woorden toe

het sterven in mij oogst het
laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen
kantelt tegen het licht tot na het duister

het gemis zal slechts een vondeling
beroeren wanneer zijn dromen zich
vinden in die van mij

laat mij dan het strand zijn dat
verzwolgen door het lijden de restanten
observeert en ze laat verdwijnen gelijk
de schaduw van mijn overbodig bestaan

Reacties (4) | 28/10/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Mooi gedicht Elze, om over na te denken, nog eens te lezen.

    Laive groet,
  2. Vriend...

    in het sluiten van de levenscirkel..tot het zijn

    heb jij het nirwana een heel
    bijzonder decor aangeboden
    waarin jij jouw laatste wensen..
    beeldend beschrijft

    waarin jouw herinneringen
    in de oevers beschreven zullen staan..

    nog spiegelt het water geen letter..maar de format..is gedaan..en de tijd zal zijn eigen vloed vinden...

    Liefs..
    en geniet een mooie nacht..

    wil
  3. Een prachtige overdenking van een roerig én ontroerend leven.
    Schitterend metaforisch weergegeven Elze. Zó mooi!

    Een fijne verdere zaterdag toegewenst.
    Hartelijk liefs,
  4. Wat een mooi gedicht om onze nietigheid weer te geven, Elze.

    Een fraaie spiegel voor de mensheid.

    Groet,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij