ik toon

ik toon mijn verslagen ziel
dewelke mij telkens schoffeert
wanneer mijn innerlijk zwijgen
zich opoffert aan de beweging

van de dag, die weer ontredderd
langs de oneindige horizon
telkens tracht om balans vinden
– ergens tussen hemel en aarde –

er hangen graven tussen de grauwe nevels
waar de dood zichtbaar in een snijdende taal
wordt onthaald door alles wat in mijn adem
is ontvloden en zich verschanst voor de

moed van weer een dag

Reacties (1) | 26/10/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Vriend...

    ook jij weet
    iedere keer weer..
    in de nevels tussen hemel
    en aarde het lichtpunt te vinden
    dat ruimte geeft in perspectief.

    waar woorden de onmacht verhalen
    om balans te vertalen in de dagelijkse strijd..

    wordt in het werk van je handen
    de banden gesmeed om samen de dag aan te gaan..in een oer-overwinningskreet...

    geniet een mooie avond..
    liefs..
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij