schorre zwanen

de dag boeit, alsof het in boeien is geslagen
het roestig ijzer heeft geen jaartallen
om in te zien hoe lang de dood aan de poort
van de schorre zwaan zijn levensverhaal vertelt

wie boeit het, één ieder is de afwas in zijn eigen teil

ze sluizen zacht het geluid dat hen voortbracht
in broze herinneringen aan mijn schreden voorbij
snavels getuit alsof het octrooi is ontgleden
aan de stille waterspiegel van dit moment

iets maakt me duidelijk dat deze zwanen bestaan
uit alles wat niet zwaan is, zo ook ik

het boeit als ik in de verte de kille avondklok
de uren hoor slaan die nog moeten komen, hier
staat de tijd niet stil maar deze tijd herkent zich niet
als het objectief de liefde waarneemt tussen deze beide

witte gevleugelde stervelingen

Reacties (2) | 18/10/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een indrukwekkend gedicht Elze. Je gebruikt mooie beelden en metaforen!

    Een prettige avond toegewenst.
    Hartelijk liefs,
  2. Vriend..

    een stukje natuur..
    in de schemer uitgelicht..
    waarbij levenslange liefde
    en zorg voor elkaar

    voorbeeld staan voor monogame trouw en verbondenheid..
    in een andere tijd..dan waarin
    de mens denkt te leven...

    Misschien toch..
    om ons een voorbeeld te geven??

    Dank en maak er een mooie dag van..

    liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij