Het bloeiend land

laat maar zien
ogen die geen hoop
meer kennen
neergeslagen
zonder licht

schouders die
te krom zijn
om de lasten
van de dag
te kunnen dragen

toon het schrale
van je handen die
met eelt vervormd
nog steeds om
arbeid vragen

maar in je lach
ben jij nog steeds
het bloeiend land
dat de hand van de
schepper heeft gekend

tussen eufraat
en tigris school
het mooiste paradijs
als fata morgana
waar nu oorlog krijst

wil melker
12/10/2017
www.wilmelkerrafels.deds.nl

Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Hopelijk kan dat stuk land zich weer herstellen na tot rust te zijn gekomen van het oorlogsgeweld!

    Een gevoelvol mooi gedicht Wil!
    Vandaag een fijne donderdag nog verder toegewenst.
    Hartelijk liefs,
    • Corry...

      ja..dat is te hopen..

      Uit vroegere overleveringen
      schijnt daar het scheppingsparadijs gesitueerd te zijn...:)

      Dank en geniet een fijne avond..
      liefs..
  2. ja, het is treurig in het oude land waar alle wijsheid eens begon...

    laifs elze
    • Vriend..

      helaas...

      de mens is bezig
      zijn eigen verleden
      uit te wissen...
      en vrijwel iedereen
      doet daar aan mee..

      al dan niet bewust..

      misschien maar beter ook
      de aarde verdraagt geen graaiers..

      Liefs..
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: wil melker


Wie ben ik..

Het omschrijven
blijft vaak in de
buitenkanten steken..

in wat ik schrijf
kunt u me echt lezen..

veel plezier..

wil

Toon alle gedichten

Favorieten van wil melker

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

wil melker is favoriet bij