zoals vandaag

gisteren is te lang geleden, de dagen
daarvoor reiken mij een bekende
maar ook een verlaten hand, ik weiger
deze te herinneren in de smalle gang

die zonder eind leidt tot aan het
plafond van het heden

diezelfde hand ligt als een scherf
in de andere

het baat niet zeggen ze, maar het schaadt
dat morgen mijn gedachten predikt met
zinnen die ik al had voorspeld, de anatomie
van het nu riekt naar de reeds gestorven jaren

memoires zijn slechts vraatzuchtige beelden, man
o man vergeelden ze maar zoals het riet waarin ik als kind
me verschanste voor het onkruid dat me zocht in de
repen van een broze liefde waar woorden

werden gesproken met weer dezelfde hand

Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een bijzonder gedicht Elze met absoluut mooie zinnen daarin. Maar het geheel moet nog wat bezinken bij mij!
    Er gebeuren inderdaad veel dingen, er is genoeg stof tot nadenken!

    Een hartelijke groet met liefs,
  2. Vriend..

    waar handen oud-testamentisch
    een grote rol hebben gespeeld..
    en jij vaag archaishe beelden gebuikt...komt die sfeer..
    in memorabele beelden langzaam bij mij binnen..
    in de filosofie van gisteren,vandaag en morgen...

    Het cyclische van leven en dood duidelijk aangevend...

    dank en geniet een mooie avond..

    liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

op zoek naar ruimte tussen chaos en doel omarm ik de stilte die steeds tegen me spreekt.





Toon alle gedichten