Als de zon begint te tanen

**

Uit nachtvocht komt geur van berustend leven,
wachten bomen op nieuwe kleren. Een buitenmens
klampt zich daaraan vast en als sterren spreken,
de maan zich wast, heeft de herfst een naam gekregen.

Kroot wordt ingegraven, ramen dichtgedaan.
Winst en verlies berustend berekend.
Niets meer te verduren, ver van het dampige mos,
zijn in stallen en schuren, veilig opgeborgen
het vee, het stro en het graan.

Met de jas wat strakker om het lijf geregen,
volgt men verwonderd de trek van vogels
die in driehoeken over kalende velden scheren
en met de mijmering en weemoed wat verlegen,

reikt binnenskamers de kachel warmte aan
bij een dankwoord voor brood en gezelligheid
wordt men onverhoeds weer naar elkaar gedreven
in een tijd waar alles blijkt stil te staan.

©Lea Wuyts

Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. in de voorlaatste regel las ik spontaan: wordt men onverhoeds weer naar elkaar gedreven

    mooi gedicht wat warm binnenkomt

    groetje
    bert
  2. Een echt herfst beleven Lea, schitterend verwoord.

    Groet,
  3. Mooi van taal en beelden, dit herfstgedicht, Lea.

    Eentje om te bewaren bij mijn favorieten.

    Petje af.

    Groet,
    • Al kan ik niet meer zo hoog, ik maak een sprongetje van plezier bij deze reactie van jou.
      Zet je petje maar terug op voor dat je een verkoudheid krijgt.
      Dat wil ik niet op mijn geweten (lachje)
      Bedankt en groetjes
  4. Een prachtige beeldvorming en indrukken van hoe men de herfst kan beleven!
    Een heel mooi gedicht Lea!

    Enne...chapeau, voor mij is dit beslist een FAVO!

    Een fijne verdere zondag nog!
    Hartelijk liefs,
    • Jouw reactie is fijn om te mogen lezen Corry. Bedankt om bij je favorieten te mogen staan.

      Nog een fijn begin van de week met groetjes
<< Terug naar de homepage