de nagel van satan

ik weet van al het goede
doch deze reis laat ik de koffer
gesloten maar pluk het slot van het leder
om dan toch een doorbraak te durven forceren

helderheid behoeft geen troon, wellicht
een spoor van evangelie – de kracht is me
ontvloden door de gave die in mijn vingers
was gegoten, deze slagorde ontwijkt alle vreugde

beneveld schrijf ik de morgen als wens
in het bevel, ga en sta en belief het moment
dat het licht het verleden berust met rozen
waarvan ik de doornen eens had gekust

het is me vreemd, een hand op mijn schouder, iets
dat me loodst door de storm die ik tot nu nimmer
kon ontwijken, zelfs de luwe spraak van een bries
geselt mijn tongriem en schuurt als de

nagel van satan over het lichaam

Reacties (4) | 16/09/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Vriend...

    ja de erfzonde is ons niet vreemd..zelfs de verleiding
    van het goede...is verpakt
    in boosaardigheid...

    die koffers met zoveel goed blijven
    ongeopend..omdat we goed met wantrouwen omgeven door het
    vele dat ons in die naam is voorgeschoteld..

    De slang en de appel..met die eeuwig nare nasmaak....

    Geniet een fijne avond..

    liefs,
  2. Een indrukwekkend gedicht, Elze.

    Een klein vraagje: Moet het niet 'ontvloden' zijn?

    Groet,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij