lange luwe stiltes

hoe de avond valt over de schemering
van verlangens ontluistert het hart
zich in deemoed van valse openbaringen, niets
is nog genoegelijk in de sfeer van melancholie

de tuindeuren half geopend, het terras wankelt
hierdoor zichtbaar in fragmenten
van oude woorden, waarden zijn
vluchtig en toch blijven de sluizen van de nacht
grijpen naar alles wat onzichtbaar doch voelend

de adem verlengt in lange luwe stiltes

geen angst, maar het besef dat de tijd versnelt in
alles wat er toe doet, onverklaarbare manifesten blijken
de spelregels te wezen die door hun applaus de slaap
ontgrachten van het water dat door de klei van

levensvatbaarheid wordt ontrokken in alles waar
de slaap om schreeuwt in het gehoor van een
belemmerende onrust,

de nachtmakers maskeren
zich vormloos in geluiden van de komende herfst

Reacties (2) | 05/09/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. In de luwe lange stiltes overpeinzend hoe snel de tijd gaat door de seizoenen, toch ook door het leven.

    Mooi gedicht voor de naderende herfst Elze.

    Laive groet,
  2. Vriend..

    een fraaie compilatie
    van de echtheid van het leven
    en de vergankelijkheid de herfst
    die in wankelmoedigheid zich
    toont in haar oogst uit de seizoenen..

    Nostalgie pur sang..die regels..
    normen en waarden..op hun gevoelige merites beoordeelt..

    en toch de natuurlijke gang van zaken....als pad...kiest..

    dank en geniet een mooie avond..
    liefs..
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij