Lege woestijnen

ik heb al
genoeg getoverd
ben ontgoocheld door
zaken die anderen mij
probeerden wijs te maken

met aladin
dicht bij de hand
schijnt mijn lamp op
lege woestijnen waar wind
giert door onbenoemde pijnen

het oorlogsschroot is
kaal geschuurd door zand
nog glanst onwankelbaar staal
dat zijn positie niet
prijs heeft willen geven

waar sprookjes ooit dansten
en slangen verlangden
naar hun veilige manden
neuriet nu de laatste
magiër het naamloze leed

alleen ruïnes en leugens
markeren de wegen
van de duizend en een nacht
de rest is gedood of gevlucht
geen lamp beschijnt meer de lucht

wil melker
18/08/2017
www.wilmelkerrafels.deds.nl

Reacties (2) | 18/08/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een mooi gedicht Wil, als lijkend op een wat wrang 'sprookje' in oorlogsgebied!
    Niet goed weet ik een andere reactie hierbij te schrijven, maar ik heb jouw goede bewoording met interesse gelezen!

    Een lieve zomergroet,
    • Corry..

      we zien het om ons heen gebeuren..Het kalifaat is bijna weggevaagd maar de jihadisten zitten nu over de wereld verspreid je hoort en ziet..waar toe dat leidt...

      De sprookjes kunnen we wel vergeten..

      Dank en maak er een fijne avond van..

      liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: wil melker


Wie ben ik..

Het omschrijven
blijft vaak in de
buitenkanten steken..

in wat ik schrijf
kunt u me echt lezen..

veel plezier..

wil

Toon alle gedichten

Favorieten van wil melker

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

wil melker is favoriet bij