Het regent olijven

het regent olijven
tussen stukken
schroot en puin

stof van eeuwen
dwarrelt moedeloos
in de oude binnentuin

ooit waren
muren zomerwit
kleurden geuren siësta

in restanten
schrijnen zij
wat er van over is

er is geen mens
om de oogst te rapen
alleen wanhopig klagen

waar ooit stilte heerste
van de middagrust fluiten
bommen in hun laatste vlucht

wil melker
29/06/2017
www.wilmelkerrafels.deds.nl

Reacties (4) | 29/06/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een trieste constatering en een duidelijk beeld geschetst, Wil.

    Qua stijl vind ik dit wel één van jouw zwakkere gedichten.
    Lieve groet,
    • Switi..

      helaas heeft de totale destructie
      van het leven

      ook het gedicht
      een niet consistente stijl gegeven..:)

      Dank voor je reactie
      en maak er een mooi weekend van..

      liefs,
  2. In oorlogsgebieden waar olijfbomen zijn, gaat de groei 'gewoon' door, als de bomen nog niet stuk geschoten zijn!
    Geen mens die zich er nog om bekommert als niemand er meer woont!
    Schrijnend/verdrietig goed verwoord Wil!

    Vandaag een mooie vrijdag toegewenst.
    Hartelijk liefs van
    • Corry..

      Olijfbomen..
      de laatste band..
      met natuur en leven..

      Zelfs de mens hebben
      ze uitgeroeid...

      dank voor je reactie..
      en maak er een mooi weekend van..

      liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: wil melker


Wie ben ik..

Het omschrijven
blijft vaak in de
buitenkanten steken..

in wat ik schrijf
kunt u me echt lezen..

veel plezier..

wil

Toon alle gedichten

Favorieten van wil melker

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

wil melker is favoriet bij