Waterbloemen

ik zag de zee
maar kon de snelle
waterbloemen niet volgen
in hun dalend en rijzend
racen naar strand

waar ze in schuim
kapot sloegen onder
de harde hand van
een straffe wind tot
niemand ze meer vindt

ik ben toch terug
gegaan in kalmer tij
bij een volle maan
om ze te determineren
en hun namen te leren

wilde hen niet
in anonimiteit vergeten
zij die op woeste golven
het leven goed speelden in
een nog paradijselijke vloed

wil melker
17/04/2017
www.wilmelkerrafels.deds.nl

Reacties (2) | 17/04/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Dit mooie gedicht van jou Wil is mede door de 'bloemen' een liefdevolle herinnering aan de mensen die in hun gammele bootjes probeerden te vluchten en verdronken? Ik hoop dat mijn interpretatie juist is?

    Bloemen -en ook die letterlijk op het water dreven- als herinnering!

    Het blijft verschrikkelijk al die mensen die op de vlucht zijn, financieel worden uitgebuit en alsnog geen beter leven krijgen!

    Hartelijk liefs,
    • Corry..

      ja..een tekst krijgt
      de werkelijkheid die de lezer
      er in legt...
      En zo krijgen we van van een tekst een aantal mogelijkheden..

      Daarom schrijven we ook gedichten..en geen proza..
      waarin duidelijkheid de norm is..

      dank je voor jouw interpretatie..en het tekent
      jouw medemenselijk gevoel..

      geniet nog een mooie avond..
      Liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: wil melker


Wie ben ik..

Het omschrijven
blijft vaak in de
buitenkanten steken..

in wat ik schrijf
kunt u me echt lezen..

veel plezier..

wil

Toon alle gedichten

Favorieten van wil melker

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

wil melker is favoriet bij