leeg van voren

het is kouder dan de vlucht
van duizend meeuwen, de tocht
die het voorjaar inblaast lijkt
met het oudejaar te zijn verdwenen

het gerecht van tochtige koeien
en praatgrage knoppen blijken
zich te hebben verschanst achter
duinen van traag zand

ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd aan het verlangen naar warme

strelingen, strelingen die de dood verwensen
doch ook inhalig omarmen

god, ik vrees de duivel niet, doch
het lijden dat mijn ziel tracht te breken
is als angst op een akker leeg van voren
maar vol aan leed

Reacties (5) | 14/02/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Sterk in de herhaling!

    In de lente ligt de hoop ♥


    Liefs,
  2. Vriend...

    In de magistrale laatste
    strofe..

    plant jij..met het lijden..
    weer de hoop van mensen..
    op een beter leven...

    zonder de angst
    in stilte te vergaan...

    dank..
    en geniet een warme avond..

    Liefs..
  3. Een gaaf gedicht, Elze, die herlezing zeker de moeite waard maakt. Door mij dus geboeid gelezen!
  4. Een fraai gedicht Elze, en zeker niet in de laatste plaats jouw mooie metaforen!

    Een aangename verdere Valentijnsdag/avond toegewenst.
    Hartelijk liefs,
  5. Hele goede beschrijving met mooie metamorphozen over karakteristiek menselijke gevoelens.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij