op dood spoor

ergens verblijft er op
het leeg terrein nog een puntje
schemerlicht, zelfs is het nog in
staat een schaduw te werpen

niet langwerpig, maar krom gebogen
door de kou die het ondervindt in
een ruimte waar de echo met een opgezette
kraag tegen de wanden hangt te kleumen

gisteren waakte de tijd nog met gelaarsde benen
doch vandaag lijken de zolen aftands, bezweken
door de grote maat, stappen willen vluchten naar morgen, helaas de wind keert de gong

en klanken zijn voor altijd overbodig

Reacties (5) | 11/02/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Intrigerend vers, dat vraagt om keer op keer herlezen te worden. Interpretaties kunnen alle kanten uit..
    Ijzersterke laatste strofe ♥ love it!

    Liefs,
  2. vriend...

    je bent een meester
    in het regisseren van
    een scene met tal van
    decors die schijnbaar
    geen binding hebben
    met elkaar..

    en toch samen
    het leven.

    op dood spoor zetten...
    en uitluiden...

    Fraai..

    geniet nog een fijne avond..
    liefs,
  3. De wind is koud en hard vandaag...
    ik heb een lantaarn aangestoken om een lichtpuntje te zien.

    Laifs,
  4. Dag elze, wat een boeiend gedicht waarmee de lezer verschillende kanten op kan; voor mij een favoriet.
    Hartelijke groeten.
  5. Je bent toe aan de LENTE!
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij