De tijd lonkte

de tijd lonkte
blonk uit
in eeuwigheid

maar in
spiegelen was ik
mezelf steeds kwijt

ben vaak
voorbij de
horizon gegaan

jaar na jaar
nog steeds zag
ik mezelf niet staan

leven kaatste
alles terug wat ik
ooit heb genomen

alleen geven
deed ik sporadisch
in mijn dromen

pas later zag ik
dat ook mijn
sporen waren gewist

ik dacht echt te
bestaan maar heb
mij schromelijk vergist

wil melker
08/02/2017
www.wilmelkerrafels.deds.nl

Reacties (2) | 08/02/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Gelukkig maar Wil, dat jij er wel degelijk was, al leek dat af en toe misschien niet zo!

    Een gedicht om over na te denken.
    Mooi heb je dit geschreven.

    Vandaag een aangename donderdag toegewenst.
    Hartelijk liefs,
    • Corry..

      dank je voor je altijd
      fijne en positieve reactie..

      We gaan er een mooie donderdag
      van maken..

      geniet en liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: wil melker


Wie ben ik..

Het omschrijven
blijft vaak in de
buitenkanten steken..

in wat ik schrijf
kunt u me echt lezen..

veel plezier..

wil

Toon alle gedichten

Favorieten van wil melker

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

wil melker is favoriet bij