rimpelige koffers

het blijkt gestoeld in de
zetel die het leven draagt, kussens
rijp van oud de leuningen
geschaafd in het rijk van heden

vier poten aan de vloer raken
de aarde die eeuwig zwiert langs
obstakels die het stenend licht
aan het roer hebben gemeerd

de zitting tam doch stroef knarst de
tijd afwezig van een eigen zelf, erbarmen
draagt het stof dat menig moment
kan verfilmen in een glimlach

die zich telkens verreist in rimpelige
koffers op weg naar een zwijgend verlangen

Reacties (6) | 15/01/2017
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Elze,

    mooie beelden van weleer, die stoelen spreken me aan.

    groet,
  2. Bijzonder gedicht met een al evenzo mooie eindregel.

    Laive groet
  3. Ja, hoe draag je het met je mee... de indruk die je hebt achtergelaten en aan jou is terugvertaald.
    Hartelijke groeten.
  4. Veel gebruikte koffers die herinneringen hebben meegedragen!

    Een interessant gedicht Elze en ik heb het graag gelezen!
    Hartelijk liefs,
  5. Vriend...

    een heerlijke filosofie
    stoel jij op het meest bekende
    gebruiksmiddel...

    ja..stoelen kunnen spreken
    van heden en verleden..

    hun woorden opgeslagen
    in de rimpelige zittingen

    die als koffers
    hun herinneringen dragen..

    fraai...

    liefs,
  6. Koffers met ervaring zo te zien.
    Met genoegen gelezen dit ondanks de oude ingrediƫnten mooi strakgetrokken gedicht Elze.
    Met een warme groet
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij