hoe

hoe ik alles ook aanschouw, het
probeer te raken met de rijpheid
van mijn geest – neen het blijft versteend
in het erts waaruit het is gebrand

hoe het hart het leven wil aanbidden, het
probeer te raken met de liefde die ik eens bezat –
neen de tijd hangt onbevrucht in de schoot
die me bewaarde en verwees

hoe mijn ogen ook trachten te zien, het
probeer te te raken met een blik van begrip –
neen het zwart vlekt nog meer in het duister
waar de nacht gelegen is in diepe rouw

Reacties (2) | 08/11/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Vriend...

    velen hebben gedacht..
    en denken nog..ooit
    de hemel te bereiken...

    maar zijn vergeten

    dat leven..

    de weg is naar de hemel..

    het gaan..
    telt..en niet..
    het tijdelijk..resultaat..

    Je bent weer uitermate creatief bezig..goedzo..

    geniet nog een mooie avond..

    liefs,
  2. Hall0 elze, langs vele wegen gegaan, van alles geprobeerd, en toch schemert er misschien ergens iets..
    Hartelijke groeten.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij