het zondag gevoel

de kerk luidt mijn ontwaken
in met klok-geschrei, hoe luider
de klanken de toren verlaten huist
den angst in ogen die zoekend hun god

nimmer zullen vinden

god is als lego, een bouwsel van steen
een puzzel die deze raadsel ontrafelt in
oorlogen, doch net als het plastic slijt ook god
en is zijn woord de mist die ik doorklief

doch mijn woord kent ook de vluchtwegen
en is God zeker een oppermachtig wezen,
de waarheid die spreekt is als een nimf die door

de bossen zwerft – er is geen houvast

dat als een orgasme
door mijn vingers glijdt
en het zaad slechts het leven
draagt in de voortzetting van mijzelf

Reacties (6) | 23/10/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Elze,

    Ach ja, dit evenzo;



    Jij die bestaat

    jij die bestaat uit steen
    gebeeldhouwd vormloos
    gevormd door zachte beitels
    geschuurd met zout

    gepenseeld verbeeld
    op doek dat bloost
    immers er is
    geen receptuur
    geen stijlfiguur
    geen look á like
    geen chronoloog,
    we scheppen slechts een
    drieletterig fantoom

    jij die bestaat uit
    stotterende woorden
    en ongeschreven letters
    toch ben je geworden

    maar je zei nog
    geen gesneden beeld
    geen gelijkenis
    wat rest ons meer nog
    dan herscheppen
    dit wellicht:

    jouw ongezocht verloren
    te weten in het Al
    onszelf in het geluk
    hervinden als jij het
    toeval schept
    ons tegemoet valt
  2. Door de mist heen toch immer weer de zon die wint. Mensen creëren een angst om God. Waarom?

    Met aandacht gelezen Elze.

    Laive groet,
  3. Een uitmuntend gedicht, subliem verwoord Elze.
    Je gebruikt ook prachtige metaforen!

    Een fijne zondagavond wens ik jou/jullie toe.
    Hartelijk liefs,
  4. Vriend..

    een heerlijke en eerlijke
    zoektocht naar het ongrijpbare en nooit tastbare fenomeen god..

    in al zijn bijverschijnslen
    en manifestaties..

    die uiteindelijk..allen
    verwijzen naar de monoloog
    van de mens..over zijn god...

    die hij ziet..als zijn gelijke
    in de Spiegel kijkend van religies...

    de mens heft god geschapen
    naar zijn beeld en gelijkenis...

    en ja..jij bent god..
    in het diepst van je gedachten toch...

    Liefs,

    wil
  5. Dag Elze, geloof, ongeloof, nog steeds oorzaak van strijd; dan ook nog vele andere oorzaken. Triest om te constateren, of het nooit zal eindigen. Maar op z'n tijd wordt ook het goede in de mens gewaardeerd en krijgt vorm in bijzondere gebeurtenissen.
    Hartelijke groeten.
  6. Tjeempie zeg, je maakt wat los, laive vriend.

    Het door mensen gecreëerde en de menselijkheid zelf.. hoe mooi en kwetsbaar zijn we in ons geloven?
    (De) God(delijkheid) is door de mensen zelf zo allesbepalend gemaakt en heeft niets met goedheid te maken.

    (Lego is wél een ijzersterk stukje speelgoed!)

    Prachtig, hoe je God als oppermachtig wezen een hoofdletter geeft.


    Laifs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij