hoofdstraat 21′

terwijl de vroege morgen sterft in
het oud vervallen huis brengen lieden
de losse gevel naar de zwaartekracht
die het als puin al had verwacht

schaars is het zonlicht dat zich
buigt naar naden waar ook de wind
als spreekhuis zijn ego vindt in

de voegen die als geschoten frontsoldaten
vergruizen als het hemelwater als bloed
door de goden wordt vergoten,

lijkt het huis gestorven
in nalatenschap van hen die de erfenis
al hadden verstoord in de rijp gedragen
vrucht van moederschoot tot aan
het wezen dat geen stem mocht dragen

dat de aarde beeft en zorgzaamheid
met beitel en steen van hun gerieven
worden ontvreemd stalt de steigerbuis
opnieuw het huis aan de eisen van volkomenheid

Reacties (2) | 07/10/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Elze,

    Prachtig beschreven deze oneerlijke afbraak.

    Groet uit het,
  2. Veel aangerichte schade van het huis na de schuddende aarde in de Hoofdstraat 21.

    Verdrietig voor het nalatenschap als het geen herstellende renovatie kan 'krijgen'.
    Met gevoel mooi verwoord Elze!

    Een prettige verdere zaterdag toegewenst.
    Hartelijk liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij