in natura

hoe in het oorspronkelijk bejegend jargon
het verkeer vrij vertaalt met spreekwoordelijke
beloftes, is des zins van een beloning gelinkt aan
geldelijke behoeftes

de drang van de vlucht naar het excentrieke
warmt het vlees als lippen blijven haken
aan het woord van dank en genitaliƫn zich
kruisen aan de beweging van het spel

de fantasie is als een drone in de vlucht
naar het ongrijpbare en dromen maken
het hof naar de vallei waar orgasmes
vloeibaar tot in woorden worden gesmeden

dan is de beursgang van hand naar achterzak
als een oubollige beweging gedoemd tot
een eenparig stelt waarvan de houtworm
zijn lijf voedt met het berouw van deze daad

een klant vroeg me of ze in natura mocht betalen, wat me restte was dit gedicht als antwoord op haar vraag

Reacties (6) | 01/10/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Dit gedicht vraagt inderdaad om meerdere malen te worden gelezen en dan nog---. De strekking begrijp ik natuurlijk wel,maar niet alles is me duidelijk. Misschien ben ik, net als Judith, er te dom voor. Zij heeft moeite met de tweede strofe ik meer met de vierde. Wat betekent "gedoemd tot een eenparig stelt". Het lijkt er af en toe op alsof je in je eigen woorden verdwaalt. En ik, eenvoudige lezer, verdwaal ook.

    groet,
  2. Hi elze,
    wrang zoals het
    wezenlijke wegebt
    in de goot van
    woord vandalisme
    het waarachtige
    van waarden
    onderhuids kruipt
    naar misschien..
    Groeten.
  3. Van ruilen komt huilen. Was altijd al zo.

    Wel een mooi vers, naar de tijd geschreven. Het vergt meermaals lezen, wat natuurlijk goed is.

    Toch hapert er iets in de tweede strofe. het is of dat, of ik ben er te doem voor, wat uiteraard ook een optie is.

    Hartelijk liefs
  4. Van natura kan je niet eten :)
  5. Vriend..

    ook in het geven en ontvangen..
    heeft geld zich als woeker
    tussen emoties genesteld..

    eerst gedekt...
    later op vertrouwen..

    misplaatst dus..

    nog erger is de macht die aan geld ontleend wordt..en die als
    genetisch vaandel de overwinnaar toezwaait..

    zij vertroebelen het geven en nemen
    en donkeren de intenties..van liefde...

    die eigenlijk de basis is..
    van wederzijdse uitwisseling..
    in samen met elkaar leven...

    Liefs,,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij