donorschap

hoe deze dagen nog warmen
als het keerpunt vlindert met uitgetrokken
vleugels en kikkers baden in het hof
van afgunst dan bezie ik mijn organen
als het voedsel van mijn heerser

mijn lijf mijn leden, opgespaard in de
doorgang van voorbije levens, is mijn macht
de kracht die wordt onteerd door strakke pakken
die nog nooit een pleister hebben geplakt

niets is zeker, doch de de dood floreert
in witte zalen waar snijtafels met gedaantes
wachten op de moedige ridders die de lijven
onteren met staal en hechtdraad

codiciel, je streelt met weke hand langs
emoties van korte duur, je verkrijgt de onderdelen
ongenummerd en van wie je was is als een onbekende
gesneuvelde soldaat

Reacties (3) | 14/09/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. vriend..

    waar wij..het lichaam zien..
    als eenheid met de ziel in leven..

    zo zal ook het onthechten
    en ontvlechten van deze
    zingeving in vorm..zijn tijd
    moeten hebben..

    de tijd van scheiding is voorbij..
    Ons lichaam is geen broeder ezel
    die je kastijden kunt..en dat
    onder de duim moet worden gehouden..in manipulatie door anderen..

    wij zijn..
    in de wereld als eenheid..
    en zijn die wereld..

    de zielloze segmentatie..
    is een gepasseerd station..

    zet in op stamcelonderzoek
    en de mogelijkheden tot regeneratie..en verdere uitgroei
    van stamcellen tot organisch weefsel..

    dank voor bijzonder gedicht..
    en ja..ik ben donor..in de overbruggende tijd..

    Liefs..
  2. elze, heftig, waar, mooi, nodig, en zoveel meer.
    Hartelijke groeten.
  3. Organen als onderdelen op een autokerkhof!
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij