zinkend schip

de nacht raast langs dagen
die onbevreesd hun tijd hebben
verschanst achter wanen die
me vervolgen in feiten die zijn weerlegd

ik wil niet dromen in onware
beelden, geen fantasie is me rijk
als armoe me siert met kralen van
blik en schors

lompen gesmeden uit harde taal uiten
nu de ware aard, gelogen inscripties
hebben mijn lens vertroebeld als de
schemering schuilt voor de warmte

die mijn romp bijeenhoudt
met repen moed en de nagels
waarmee het zinkend schip in
koperen nood is gekleurd

Reacties (4) | 01/09/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een intrigerend gedicht Elze, mooie beeldspraak en metaforen!

    Vandaag wens ik je een aangename zaterdag toe.
    Hartelijk liefs,
  2. Vriend..

    de realiteit van het leven
    heeft geen vliegende hollander
    van je gemaakt..

    geen spookschip dat her en der opduikt en sporen achterlaat
    die verhalen van lange reizen..
    zonder ooit aan te komen..

    in de beeldtaal overheerst
    het harde leven zonder de dwangmatige maatschappijdruk..

    in zijn schoonheid van
    een echt geleefd bestaan..
    op het randje van ten onder gaan..

    geniet een mooi weekend..

    liefs,
  3. Je ziel is met sterrenstof bekleed, niet met lompen!
  4. De moed vastgeklonken, de zon zal de schaduw overwinnen.

    Gelezen en herlezen Elze.

    Laive groet,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij