ontredderd

als ik de kleine aarde in mijn handen voel
het woelen van die zachte korreltjes
in de nerven van mijn palm, dan weet ik
dat mijn leven het hart van dit bestaan voedt
in alle vriendelijkheid waaruit ik mag bestaan

zelf ben ik de zon, de maan en de boze wolf
laaf ik me aan de keten waaruit alles is ontstaan, ben
nederig tegen al wat mij omringt, ik ben een koning
zonder land met hoge wallen van ingetogenheid

al het zoete is de honing in mijn drank, het zout de zee waar ik in baad, het bitter is de verwondering in mij die ik draag zoals een kind telkens nieuwe woordjes leert
van a b c tot aan die dag dat het kind verjaart

Reacties (8) | 30/08/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Dag Elze, als we heel zijn, zijn we alles. Loeve groeten.
  2. lezen, herlezen en dan ga ik maar wandelen. Neem het gedicht mee in mijn tred, van a b c tot z en dan weer terug. Het is veel.
  3. Mooie ontdekkingen voor en door een kind in zijn jonkheid tot aan het ouder worden, die jongste leeftijd voorbij!
    Elze, mooie metaforen heb je ook gebruikt in dit mij aansprekende gedicht!

    Vandaag een aangename vrijdag toegewenst.
    Hartelijk liefs,
  4. Die wonderlijke aarde waarop we leven. Mooi verwoord Elze.

    Laive groet,
  5. Om te herlezen, Elze, en om over na te denken. Al wat het leven kan inhouden door jou in gave strofen verwoord. Compliment!
  6. Vriend..

    de schikking
    die jij treft met het leven
    in al zijn bi-polariteit..
    is er een die blijkt..
    uit een bijzondere eerste strofe..

    en de eigenheid gaat toch
    de overeenkomst te boven
    in strofe twee..

    maar dan..komt het kind in je..
    met de verwondering..
    die is blijven leven ook toen
    het kind in volwassenheid
    werd geaard...

    Liefs,
  7. Elze,

    Ik lees hier, meen hier te lezen, de menselijke tweeslachtigheid. En in het slot; eens, ergens staat er een doorlopende punt.

    Prachtige po√ęzie!! Welke veel in zich draagt.

    Groet uit het,
  8. We raken niet uitgeleerd
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij