mijn wandeling

( als antwoord op het gedicht Wandeling van Rutger Kopland )

we wandelden, verwondering alom
deze schoonheid die bloeit hadden we niet
verwacht, dat groen zo groen kon zijn
en dat de wereld lacht in het fluiten
van de bomen

we praten niet, dit zou de rust kunnen verstoren
ik vang haar blik, het lijkt alsof de liefde
groter wordt als de aarde vol met mos
mij overtuigt van de zachte adem
die in haar mond kleine woordjes vormt

zelfs bij thuiskomen, wanneer ik thee heb gezet
draagt mijn huid nog de sporen van deze dag

Reacties (5) | 31/07/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Wat een heerlijke po√ętische verwoording elze; een waar leesplezier.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en een heel liefdevolle maandagavond,
  2. Vriend..

    het is verfrissend
    andere dingen te laten
    spreken dan altijd maar
    de mens...

    Wandelen wordt altijd gezien
    als monoloog..
    maar is..de interactie
    met de omgeving..
    natuur..alles..

    is de dialoog zonder woorden
    met de wereld waarvan de mens
    deel van uitmaakt en die hij deelt..

    dank..
    en geniet een mooie avond..

    liefs,
  3. Dag elze, een heerlijke wandeling, en passant een andere wandeling in gedachte. Wandelen in de natuur geeft ruimte die vaak onverwacht een vertelling die sporen nalaat.
    Lieve groeten langs een mooi pad.
  4. Mooi Elze. Een warme groet voor een fijne dag vandaag.
  5. Rutger en Elze aan de Wandel...
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij