de strijd der gestredenen

dragend is de verte in onbehagen
en al zou ik willen weten, van toch waarom
schrijf ik zacht hun taal
in de rijp van morgenochtend
en hoop dat de nacht is gebleven

in de stilte waar vrede heerst

doch ik ween, daar mijn angst gestoeld
is naar vrouw en kind die zonder schuld
gekliefd naar ontijdse waarheden hun dood
beleven in pijn en traan

er is geen weg die terug het pad hervindt
naar waarden die eens gelegd als
zuiveren banen ons leiden
naar eenheid van het volk

ik bezie mijn aardse aanwezigheid, spijbel de gedachten buiten mijn stem, weiger te strijden
daar de hemel slechts de maagden draagt
die tegenstrijdig om verlossing vraagt

Reacties (7) | 23/07/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een hemel die slechts maagden draagt? Ja, dan is het zelfs smeken om verlossing! En dan wil ook ik niet strijden om daar te kunnen zijn! Met warme belangstelling gelezen, Elze
  2. Zo bijzonder zoals jij jouw gevoel omzet in woorden Elze. Ik heb ze met aandacht gelezen.Een warme groet voor een hele fijne dag.
    (p.s. is het niet "zuivere banen" en vragen de maagden om verlossing?)
  3. wie vraagt om verlossing?

    prachtig gedicht.
  4. Vriend..

    het gulden middenpad
    schreeuwt aan beide zijden
    zijn hulpkreten..

    verscheurend is het gaan
    nog erger het moeten achterblijven

    rechtop en toch
    gebogen onder twijfels
    van niet zeker weten

    ja..dat is toch
    het echte leven..

    al op weg naar einde
    als begin zijn eerste
    barenswee vindt..

    geniet een mooie zondag..
    in alles wat er is..
    neem er deel aan en deel het..
    in er zijn..

    Liefs,
  5. Ja, wanneer dan... gestreden ... een tuin voor hen die liefde behoeven.
    Hartelijke groeten.
  6. Hier refereer jij -denk ik- Elze aan de man die samen met zijn kind van het balkon afsprong en beiden stierven, nadat hij eerst zijn moeder ombracht?
    Misschien is mijn interpretatie juist of duidt het op iets anders?

    Een emotievol schrijven Elze. Deze gebeurtenis is moeilijk te verdragen, wat een leed!
    Hartelijk liefs,
  7. Jij strijdt met woorden!
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij