Het kofschip is zinkende

De avond mankt onder een naakte
deken zorgen liggen stil
in de hartslag van het heden de
dood wiedt het zicht door de patrijspoort
en verkleint het zuchten naar waarheid

Half staat het licht te pruttelen in
de komende ondergang van verdwijnende
wanen, doch het restant snijdt het andere
deel door jaren die geleefd blijken te zijn

Het is geweest de naderende bezieling
vreest niet meer, het vooronder van de
schuilhut is als een vlot vol rottige klanken
die benerfd de nacht verharden in
de steen des aanstoots

die niet sterven wil

Is het angst als het vervuilde
vruchtwater wordt gedronken en het
kind als nagalm van een tijdloos streven
nu verankerd in de taal van spijt
over zijn laatste nacht
begint te klagen?

Reacties (4) | 14/07/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Vriend..

    ik werd even uit het
    lood geslagen
    door het Kofschip..

    een bekend hulpmiddel
    in de nederlandse taal
    machtig te worden....:).

    maar ik ben weer aan boord..
    samen met de beelden die
    jij oproept en verbindt
    in een pogen het leven
    dat om ons heen golft
    te begrijpen in hun zin
    van bestaan...

    de verbindingen zijn legio..
    want alles beinvloed elkaar
    en niet alleen in oorzaak
    en gevolg..

    dat zou het leven tekort doen..
    het is juist de mystiek meerwaarde
    die als schuim van de zee..
    over de reling slaat..

    en wij..in afwenden of trots negeren..over ons heen laten komen

    om gelouterd..de zaken in het leven
    onder ogen te zien...

    dank..
    en geniet een mooi weekend..
    Liefs,
  2. Heb ik 1 keer gelezen; vooruit dan, nog een keer. Even genoeg zo, daarom aan mijn favorieten toegevoegd. Want de schoonheid van dit gedicht laat zich niet passeren: nu bij mij verankerd in de taal van 'onontkoombaar.
    Hartelijke groeten.
  3. Welk een emotionele stortvloed giet jij hier over ons uit elze; chapeau!
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle vrijdag,
  4. indringende Elze gedicht

    fijne dag
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij