redenatie in twijfel

aan het hart
is de stem bebost
met broze nakomelingen
die als zeevaarders
al duikend in beloftes
woorden mennen met hun valscherm

geef mij de lucht in doorklievende
schoonheden, strek het ledige
in lome koren tot het vertrekkend publiek
het schil herplaatst in het vervoer
zoals alles is bereden

volkerig zweert de wond in liederlijke vormen
al weent mijn taal in ‘ t verzet langs eilandse grenzen
opinies geweven door laboratoriums en doempaleizen
graveren de wapens naar de sesam beentjes
die de huid doorklieven als het spectrum

zich in waarden vergist

Reacties (8) | 10/07/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Zo kwetsbaar Elze stel jij je op en geeft je liefdevolle mening weer voor je thuis voelen bij en op de eilanden!
    Prachtige zinnen in je indrukwekkende gedicht!

    Hartelijk liefs,
  2. Elze,

    dat beeld van die zeevaarders spreekt mij aan.
    Je bijzondere gedicht graag gelezen.

    groet,
  3. Hoe triest is deels de zang
    van vogels in hun overvlucht
    hogergestegen is er misschien
    een verreizen over de horizon.

    Hartelijke groeten.
  4. Vriend..

    ook de hype..
    kent zijn vergankelijkheid..

    de roepende zijn woestijn

    het draaien heeft zijn
    eigen graaiers...

    en het verdeel en heers..
    heeft ons allen niets geleerd..

    alles kan anders..
    maar de wil is er niet..
    wel de wonden die blijven etteren..
    in de bloedbaan die zij bepalen...

    dat de duvel..
    ze ooit mogen halen...:)

    Geniet..nu het nog kan..
    in alle rust..

    liefs,
  5. Dit is POƋZIE!!!!
    Een favo voor mij.
  6. Je herplaatste het. En dat is dan jammer van de reactie eerder eronder. Te meer daar he in het reeds geplaatste kunt verbeteren *glimlacht*.
    Ik heb weer en eens te meer genoten van jouw verwoording hier.
    Warme genegen vriendschapgroet en heel vredige verderzetting van deze zondagnamiddag,
  7. Laten we trouw blijven aan onszelf!
  8. Het is niet makkelijk laive Elze, als mensen met hun mening je van je eiland willen rukken of je overspoelen met gevoelige onwetendheid... niemand kan jouw gevoel de weg wijzen.

    Rake kwetsbaarheid.

    Een dikke laifs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij