Nacht geklaag

de zwaluw die de nacht
ontziet vreest het uur dat
in gebaren zijn taal verkiest
boven de zwerm met wie hij was gekomen

een zweem van gevoelens krioelen
als duizend manke jaren onder het dons
dat hem scheidt van de toekomst die
in beleving zwijgt voor oren zonder een thuis

een warme regenwind vliedt langs het open raam
en hapt rake stukken leven van het verlies
dat nog niet is geteld, het bindt de hoop
aan het geknaag dat in het duister de weg verspert

lange verbintenissen die in akten staan verzegeld
doemen als verstekelingen op aan het eind van
de staartveer die als roer de weg verkent langs
de woorden die hij heeft ontvlogen

morgen, ja morgen als het licht zijn klagen draagt
mogen woorden zijn gestalte in het spreekgestoelte
medailleren tot een dienaar die zijn eigen nest
vergiftigt met het vuil van zijn dooier

Reacties (4) | 09/07/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Vriend..

    je hebt in zwart wit
    het klagen in de nacht geformuleerd
    in wederom weer zeer sprekende en authentieke beelden..

    de schijnbare oplossingen weggevaagd
    door verbintenissen die ooit Zijn aangegaan in een grijsverleden..

    de onmogelijkheid aangegeven..
    om na het ontwaken..de mens te zijn die we denken..omdat onze ankers
    woelen in zwarte drek..

    Die twee-ledigheid..vreet aan ons..
    in een bijna onhoudbare positie..

    ja..de schepen verbranden..achter je..met het vuur op de hielen..
    dan moet je van heel goede huize komen..

    Dank..en geniet nog een mooie avond..

    liefs,
  2. In de kleine uren raken we vaak grote problemen; maar het oppakken en openen....liever niet en toch maar niet loslaten.
    Lieve groeten voor een blije zondag.
  3. Zo! Indrukwekkend, Elze.
  4. Wohw!
    Indringend pijnvol en toch met onderliggend een gegeven van hoop. Tenminste, zo lees ik het.
    Nog een heel liefdevolle zaterdag elze en warme vriendschappelijke genegenheid,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij