vrouwe Wad

als mijn spreken me vertaalde
met de boeg als scheepsgerei
dat aangemeerd aan de stroom des levens
me vertolkte daar mijn stem
is weggehoond door tij en onraad

verliet ik de zee des woeste golven
en herbracht ik de zomer heel gedwee
naar het water binnendijks, doch
zal ik mij dan verdrieten

daar de woeste ledigheid zal ontbreken
langs de prismastralen van mijn ogen

Uw woorden vrouwe Wad, uw poëzie raken
het hart dat mij eert in het geloof in de waarheid
van de alledaagse zetel waarop
wij beiden rusten als de vloed
ons noemt als haar beleg

Reacties (7) | 12/06/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Vriend..

    ja het binnendijkse
    heeft zo zijn charme..

    maar mist de vrijheid
    en de verre blik..

    nooit zal de klei..
    in zijn zuigende werking
    je verloochenen..

    altijd zal zij je armzwaai herkennen
    in uitbundig naar je toe rollende golven..

    zij weet waarvoor je komt..

    om samen lief te hebben...

    Geniet een mooi dag..
    liefs,
  2. waar je hart ligt is helder :-)
  3. Voelbaar jouw liefde voor jouw wad elze; tonend delend mooie overbrenging.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle maandag,
  4. Kan mij je grote passie voor het Wad levend voorstellen Elze
  5. Een overvloed van gevoelens
    Met een kolkende groet.
  6. Een glorierijke verering van 'jouw vrouwe Wad'.
    Heel mooi ook de twee-eenheid hier
    gevoelvol weergegeven!

    Subliem verwoord Elze in een fijne beeldspraak!
    Hartelijk liefs voor een aangename verdere zondag!
  7. Volgens mij: deR woeste golven
    verdrieten met een T

    Prachtig gedicht Elze!
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij