ongewassen huid

in mijn huis daar woont een straat vol huizen
stervenslang, de tijd die reeds
passeerde kleeft als sober klei
aan mijn gemoed

‘ k zou alle deuren willen barricaderen
het slot verlassen tot een geheel, de vensters
buiten willen sluiten het licht bedekken
met de walm van ongewassen huid

maar het bevroedden van mijn reeds
afgeroomde reis bleek het slot dat ik
had vermurwd met lijmtang en laspik, de warmte
was vertrokken uit het koud gekrompen staal

in mijn huis woont een straat met huizen die
zielloos de dagen sluit, de muien
drooggeslagen door wanhoop en vrees
manken met hun ene been

op weg naar het lege graf

Reacties (3) | 24/04/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Gelezen en herlezen, bijzonder Elze.

    Laive groet,
  2. Vriend...

    nog is het leven
    niet geleefd..
    in het werk om
    buiten te sluiten
    wat geen licht meer geeft..

    het is jouw straat..
    met doodlopende huizen..
    en de zon sluit je niet
    zomaar buiten...

    nog is het komen
    en gaan langs het
    dichtgelaste raam..

    ga de reis weer aan
    weet dat het leven..
    ook aan hen..in tijd
    en geluk is gegeven..

    Maak er een mooie week van..

    Liefs,
  3. Mooi symbolisch en po√ętische gedicht over leven en dood, Elze.
    Hartgroet,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij