gaan en komen

als ik verbroeder met de smaak
die mij het leven leidt, me musiceer
met klanken die me raken, me geef
aan de lusten die ik verzin

dan zou het bestaan als een icoon
uit de oudheid zich verlaten voelen
zoals een dal eenzaam ligt te
smachten naar het kristal onder de zoden

toch heeft kennis het volle begrip
naar het weten en smacht mijn adem
naar de boezem van de regenboog, de stilte
die ik zoog was als melk voor deze vondeling

ik zou mij willen gehuchten naar de plek
waar beweging in een afzonderlijk inherent
bestaan me weet te zeilen met het stof
waar ik uit besta – er is geen wind zonder vlaag –

de dood vraagt meermalen, maar ik
beslis in de voortgang van gaan en komen

Reacties (4) | 23/04/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. De boezem van de regenboog laat me aan een heel bijzonder iemand denken... zomaar dichterbij aan de hand van haar mooie jongetje.

    Jouw gedicht gaat daarnaast zó de diepte in, dat je me ook meesleurt naar elders.. krachtig!

    Laifs,
  2. Het leven is betrekkelijk en de dood zal zeker een keer aan komen kloppen maar tot die tijd bepalen we zelf waar we voor kiezen en waar we ons in ons leven mee bezig willen houden.
    Dat is wat ik in jouw fraaie woorden lees Elze. Lieve groeten voor een fijne dag vandaag.
  3. Vriend..

    een heerlijke rijkdom
    heb je om je heen..

    in alles delen..
    het leven voelen
    en er zijn....

    in de kleinste details
    de ademtochten voelen..
    de muziek van het bestaan
    in de meest eenvoudige noten
    horen op de instrumenten
    van het leven...

    je bent rijk..
    en toch op zoek..

    weet dat jij en je omgeving..
    de goden zijn
    van het mysterie..schepping..

    ook jouw hand
    is doorboord met het
    merkteken van vergankelijkheid..

    de klei die aan je voeten zuigt.
    zal nooit het wuiven naar
    de eeuwigheid verhinderen..

    Liefs,
    en maak er een wereldweekend van.
  4. De boezem van de regenboog, al de kleuren. De wind die zijn vlagen laat voelen.
    Jij die het leven leidt, met je eigen klanken.

    Bijzonder gedicht Elze.

    Laive groet,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij