een nieuwe schepping

met de tijd als aandacht teken ik
rijen beslagen met mensenoren
al duidend naar de zon die in
mij ontbreekt

hoe merken ze dan toch dat
mijn eclips het verzwijgen
tentoonstelt van niets dat in
mij is verrezen

of heeft de serre hun eigen bron
verwarmt met een hitte van gestolen
gedachten en wedijvert de lente
met het spiraal van verloedering

alhoewel het luisteren effectief
in bescheidenheid kan plaatsnemen
oort mijn gehoor als schelp vol zee
het zand fluisteren tegen al wat schreeuwt

naar een nieuwe schepping

Reacties (3) | 11/04/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Zo kun jij het alleen maar scheppen. Gewoon uniek is elk schepsel. Hoe kan een mens aan zo iets eenvoudigs voorbij gaan?
    Lieve groeten.
  2. Vriend..

    ja..horen en luisteren..
    zijn een essentieel onderdeel
    van de schepping..

    een vaak overschreeuwd gebeuren..
    zeker als gedachten spreken...
    in de stilte van nauwelijks bestaan..

    ja..laten we naar de schepping gaan in een nieuw luisteren en horen..
    voor meer elan..in ons bestaan...

    dank en geniet nog een heerlijke dag..

    liefs,
  3. Ik heb jouw gedicht met aandacht meerdere keren gelezen Elze. En langzaam vormde zich de gedachte dat het niet gaat om de kracht van de stem die gehoord wordt maar om de intensiteit. En die laatste kan zorgen voor een ommezwaai, een nieuwe dimensie aan dit leven.
    Lieve groet voor een fijne avond verder.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij