spijkertranen

nu het donker ons bespiedt en
dwalende geesten gevuld met scherven
maken spijkertranen diepe gaten
in het weke vlees dat geschroeid

de aarde raakt met uitingen van lof

uiteengereten lichamen spreken
slechts nog binnensmonds, twijfel
is de zetting die begerig oordeelt
over man en vrouw

het kind staart met nieuwe ogen

was de dood inhalig, dan sterf ik
voor al diegene die nog bloemen
plukken van hun eigen geleegde graf, ik zaai
en verdeel en bid achter mijn baard vol haat

grenzen geruimd van openhartigheden sluiten
als luie lakeien het slot van heer en meester, doch
de binnenplaats is reeds gevuld en de weerwolf
scherpt zijn klauwen zelfs in het kleinste gehucht

Reacties (8) | 26/03/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Indringend, tot in het laatst gevoelde woord...

    Dag dichtmeester, ik wens je mooie dagen toe.

    Laifs,
  2. Zo ingrijpend is het helaas en de interne droefheid wordt helaas nog lang voortgedragen. Een goed Pasen gewenst Elze.
  3. Vriend..

    ik voel de implicaties mee.
    heb daar in andere bewoordingen
    voor gewaarschuwd..

    Ook het trojaanse paard
    kent zijn vermommingen..

    maar de spijkertranen
    zullen we steeds vaker
    voelen en zien...

    ik wens je een mooie pasen..

    liefs,
  4. Het lijkt er op dat ik begin te leren lezen: begrip komt om de hoek kijken en ziet in mooie taal ook het verhaal er achter. Toch trekt begrip zich even terug in de voorlaatste strofe: achter "en van hun eigen geleegde graf" verwacht ik nog een woord, of moet "en" eigenlijk weg?
    Dus ik blijf je lezen en probeer te begrijpen.
  5. Indringende woorden die binnenkomen Elze. Lieve groet voor een fijne dag vandaag.
  6. De titel is onovertroffen.
    'bespiedt' met een T.
    Het gedicht begint in tegenwoordige tijd.
    Ik denk dat dit intense gedicht er beter van wordt wanneer dat wordt vastgehouden.
    Dus 'sterf'. Dan staan we erbij en zien het gebeuren.


    ###
  7. Je inspireerde mij door dit aangrijpend gedicht!
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij