hangend rag

dof schrijft mijn woord ,tekent
het fijne afstemmingen als
snaren gelegd op het bewerkte hout

de wereld is kundig

maar ik verblijf in mijn huis van
hangend rag

de tijd maast gebrekkige woordspelingen
die ik zelf met moeite ontleed, eens waren het
alpen die ik beklom als een rank gesmeden
zwaard met inkepingen zonder opgelegde waarden

ik inhaleer het jonge antiek als meer dan
een halve eeuwling, vervlucht in het schransen
van al wat zou kunnen helen, doch de inboedel
blijft onuitgepakt hangen in de grijze massa

het antwoord mag niet uiten, het slot rijp geperst
knarst met noestige zetten wanneer de sleutel
zich zet in de gekruisigde mal van mijn hand

het dicht als een gesloten poort

Reacties (6) | 24/03/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Door dat hangend rag schijnt de warme zon. Het oude wordt belicht, wordt nieuw. De poort gaat langzaam open.

    (Elze dat las ik erin, kan zijn dat je het anders bedoelde...)

    Laive groet van ons,
  2. Met aandachtig heb ik jouw mooie gedicht gelezen Elze, heel fraai als een bezienswaardigheid!

    Een aangename verdere vrijdag toegewenst.
    Lieve groet,
  3. Dag Elze, het dicht is reizend tussen het tekenende woord, langs het rag dat woordspelingen de alpen ziet beklimmen, terwijl het jonge antiek voor de halve eeuwling onuitgepakt, en het antwoord in zich draagt, dichter is achter de gesloten poort. Lieve groet.
  4. Vriend..

    waar tijd en realiteit
    de degens kruisen..

    vlammen mogelijke vonken
    en verlichten een toekomst
    die in verleden tijd
    geschreven wordt...

    dat besef..
    als zwaarddrager en slachtoffer
    van je eigen bestaan..
    en niet meer voortdurend
    op de kantelen moeten staan

    geeft een warme mate
    van rijping aan...

    zonder dat..kundigheden
    aan je voorbij gaan..

    blijft de maan het rag
    schoonheid geven...
    en kun jij de draden tellen..
    van een geweldig leven...

    geniet nog een fijne avond..

    liefs,
  5. Elk draadje rag is kunstig geweven
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij