En als laatst

Het grote Wad uitgebouwd tot een laken heeft haar kreukels gelaten, plooien met rieten daken huisvesten de drang om toch maar met steen te worden bekleed, nostalgie verdwijnt en tijd roemt niet meer, mijn Wad kent me niet, -terwijl ik dacht dat ik haar droomde. .Wad, ik wens jou vele scheuten goud met golven vol wetenswaardigheden, mijn Wad, mijn beleg op mijn jeugdig brood…ik groet in dicht ons verhaal

Reacties (6) | 21/03/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. DagElze, zo mooi, weer 's 'n keer een andere vorm. Ik groet in dicht jou mijn salut.
  2. Jouw Wad weer mooi verwoord Elze.

    Laive groet,
  3. Vriend..

    het wad is nooit geweest..
    het was altijd en blijft immer
    jouw..mijn..ons wad..

    het ademt met ons de seizoenen
    groeit en bloeit alleen maar
    in je ogen handen en hart...

    Voelt storm regen en verlatenheid
    aan als eigen..Opstandigheid
    zonder ooit te bezwijken...

    wij delen het wad..
    in de cirkel van leven..
    en maken deel daarvan uit...

    kies voor samen in bestaan..
    en laat je gaan in de stilte..
    met het grote vogellied
    in het ons nog bekende waddengebied..

    liefs..
  4. Prachtige vondsten zijn erbij maar persoonlijk houd ik niet van deze layout.
  5. Een bijzonder gedicht. Bijna een verhaal, met heel mooie po√ęzie, Mooi Elze.
  6. In elke porie van jouw lijf ademt het Wad!
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij