mijn ziel vertolkt

draadarmen reiken met gedeelde spoed
langs verkalkte fontanellen, het lost
op in verzuurde begrippen en corrodeert
in tijdslimieten zonder enig besef

was ik als boom de stamoudste, geschminkt
met groene hars en kruin vol tegenlicht met wortels
gelegd door mijn eigen handen, dan weerstond
het leven mijn klaagzang als een eindig begrip

doch de delen raken telkens ongenuanceerd mijn
lens, het spectrum gericht op het laadvermogen
verbuigt het begrip, asfalt is meedogenloos op
de korstige ondergrond dat is gesneden

uit puin en opiaten

Reacties (4) | 17/03/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een gebouwd massief met heldere elementen, wrang besef tekent het pad naar een uitkomst. Groeten.
  2. Een schitterend gedicht Elze, in overdenkende goed gekozen zinnen en metaforen deze vertolking van je ziel!

    Graag voeg ik dit toe aan mijn FAVOrieten, dank je wel!

    Een aangename vrijdag wens ik je toe.
    Hartelijk liefs,
  3. Elze,

    Man,man,man wat diepzinnig mooi weer.

    Groet uit het,
  4. Vriend..

    nog steeds speelt het leven
    zich af tussen twee tegengestelde polen...in een balancerend evenwicht..

    maar.
    als schijnbaar eenvoudige zaken
    al de chaos genetisch dragen..

    dan is samenleven wel te vergeten
    dan is het alles en ieder voor zich
    zonder communicatie..die gedragen
    wordt door elkaar verstaan..

    dat heb je weer
    in fraaie beelden neergezet,,

    Maak er een mooie avond van..

    liefs..
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij