te herschrijven testament

telkens als ik me weer kleed
strikt de dood steeds strakker aan
mijn veters, soms haal ik de lussen
door elkaar om toch wat adem

te boetseren in de hyrochliefen
van mijn nog te herschrijven testament

niet dat het sterven me bindt
aan de atherosclerose die gebeiteld
mijn vluchten ontbindt aan valse vormen
en een aangedikt vettig beleg

maar het is de ruimte die ik bespied
tussen de lagen van inherente
persoonlijkheden waarmee ik
communiceer met de levens

die ik reeds ben kwijtgeraakt

ik neem de dag als een glazen mok,
transparant met zuivere adem, het oor
gekneed uit verhitte zand blaast
mijn reis ver voorbij het doel

Reacties (3) | 11/03/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Het niet los kunnen maken van mensen met wie je je verweven wist! Het communiceren -ook al is het misschien niet meer wezenlijk- blijft belangrijk!

    Mooi ook Elze in je laatste strofe de transparantie van geblazen glas!

    Een nootje: hiƫrogliefen.

    Vandaag een zon minnende zaterdag toegewenst.
    Hartelijk liefs,
  2. De heldere zoektocht die uiteindelijk doelloos lijkt, maar intussen wel levend en geschreven. Lieve groet.
  3. Vriend..

    ja neem het leven
    maar bij de hand..

    ieder uur en alle dagen
    wordt het testament van je
    bestaan beschreven..

    en geeft je inzicht..
    in alle vroegere levens..

    boetseer met je talenten
    de wegen die je moet gaan
    en laat je sporen..staan..

    maak er heerlijke dagen
    van ..dit zonnige weekend..

    Liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij