een slinkende slotzin

een nieuwe macht ontwijkt de
innerlijke vleugels, een spectrum
aan bonte vertellingen voeden de
sprookjes die tot waarheden verijzen
in bekomelijke ontboezemingen

het gelach hoont zich een weg door
kokers van staal, het eind diep verzonken
in het hof van rimpelige paden die de tijd
ontkenden maar nu met verbleekte vaandel
wappert op een wind van overgave

telkens nog op zoek naar helende
handen doodt de haan zijn kraai
als het licht zijn evenbeeld ontvlucht
en mazende portieren de sluiting
van het slot waarborgen in een steeds

maar verder slinkende slotzin

Reacties (3) | 03/03/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Vriend..

    de fantasten
    en sprookjesvertellers
    vullen de bestuurlijke media..

    nivelleren het intellect
    in hun voortdurend manipuleren
    van de keiharde waarheid

    tot de witte vlag van overgave..

    Ongrijpbaar is hun macht..
    in het krompraten...
    van wat ooit recht werd geacht...

    Uitstekend in beeldtaal verwoord..:)

    Liefs,
  2. Dichters hebben sleutels in handen!
  3. Waar is de sleutel Elze, die onbevooroordeeld de vele nog gesloten deuren tot wederspraak opent? Lieve groet.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij