zonder vaste aarde

de laatste roos verwelkt in
mijn open hand, het drinkt uit
de kraters die ik heb geslagen, herstel
is als een wortel zonder vaste aarde

want iets in mij heeft reeds het licht verlaten
het verkent alvast de laan waar geen
berm zich in mij herkent achter de hoge
wallen waar de zee mijn ogen raakt

het leesgerei, bleek en onberoerd
is slechts geschiedenis in de naderende stilte
die de leegte vult met mozaïek samengevoegd
met de foetushouding waar angst

de duivel niet kon ontvluchten

het kind verpopt in de trage tijd
die de nacht ontbindt van zekerheid, dromen
dansen niet meer, het zijn de pedalen
van dagen niet meer komen

Reacties (8) | 04/02/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Mooie beeldtaal ontroerend weergegeven Elze!

    Een aangename avond toegewenst.
    Hartelijk liefs,
  2. Dit gedicht gaat en raakt heel diep ... zo mooi, Elze!
  3. in de foetushouding...niet?

    Graag gelezen!

    Groet
  4. Ontroerend mooi dit Elze, het voelt en raakt me....dank je wel

    Groet,
  5. Een emotionele caleidoscoop die jou in al zijn naaktheid toont.
    In en met zwijgend respect door mij gelezen vriend.
    Genegen vriendschappelijke groeten en liefdevolle verderzetting van jouw vrijdag,
  6. Het is zo belangrijk om in het leven zo nu en dan ruimte vrij te maken om te aarden. Verder moet ik sterk denken aan de oude mens die langzaamaan terug keert naar zijn kind-zijn (dementie) en de grip op het leven kwijt raakt.
    Indringend gedicht Elze.
    Lieve groet voor een fijne dag.
    (p.s. zou het kunnen dat het woordje die mist in de laatste regel?)
  7. Vriend..

    waar letters kraken
    en woorden soms hun
    betekenis mishagen
    in moer en
    schroefdraadaverij

    blijft het hoofd en
    handwerk ongeschonden
    zet creatie er nog
    snel een tandje bij..
    omdat wij dimensieloos
    begrijpen zonder
    rationele spielerij..

    Geniet een mooi weekend,

    liefs,
  8. zo zijn er van die momenten. mooi neergezet

    liefs
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij