Ziet graag zijn spiegelend zelfbeeld

Manipulatie

krachtig in zijn arsenaal

de ware narcist

~*~

Schilderij ‘Echo and Narcissus’ (1903)
van John William Waterhouse.
Museum Walker Art Gallery, Liverpool, Engeland.

Reacties (16) | 04/01/2016
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Treffend geheel *opgestoken duim*.
    Warme omarmende genegen groet en nog een gelukkig maar voor alles gezond 2016,
    • Dank je wel Ingo voor jouw fijne compliment.
      Jouw wens ik ook alle goeds toe én gezondheid voor dit nieuwe jaar 2016. Ook voor allen die van jou houden!

      Vandaag een prettige dinsdag toegewenst.
      Hartelijk liefs,
  2. verwijzend naar reactie
    bij Wils' "echte schoonheid" ...

    ;[
    • Cor, ik verwijs jou daar bij Wil's gedicht naar mijn reactie en maak je toch niet zo druk!!!

      Een vriendelijke groet,
      • Ach argeloze ik ...
        och naief onhandig onnozele ik...
        op twee verkeerde benen gezet;
        jaja, door het (mij tegenstaand) woord 'Manipulatie'
        ach corrybouquet, èchte schoonheid

        je schrijven rijmt niet met de - hm - ware toedracht

        ziehier het verhaal, de mythe
        van Narcissus, jouw 'ware narcist
        neen Corrydame, ken uw klassiekers


        De versie van Ovidius

        Echo was een mooie maar praatgrage nimf, soms bleef ze tot vervelens toe praten. De oppergod Zeus bedroog vaak zijn vrouw Hera met mooie nimfen. Op een dag was Hera op zoek naar haar man, want ze vermoedde dat hij zich weer "amuseerde" met de nimfen. Echo hield haar echter aan de praat zodat ze konden ontsnappen. Toen de godin dit doorhad strafte ze Echo en ontnam ze haar de mogelijkheid om het woord te nemen. Echo kon dus nooit meer zelf een gesprek beginnen, maar enkel napraten.

        Narcissus was een knappe jongeman die leefde voor de jacht. Hij had al heel wat harten sneller doen kloppen (van vrouwen én van mannen). Zijn moeder had van de ziener Tiresias de voorspelling gekregen dat hij zou blijven leven als hij zichzelf maar niet kende. Narcissus wilde echter niets van liefde weten en wees iedereen af. Enkel de jacht interesseerde hem.

        Op een dag zag Echo de mooie jongen tijdens een jacht in de bergen. Ze werd meteen verliefd en volgde hem waar hij ook ging. Echo wilde dat ze hem kon aanspreken zodat hij tegen haar zou praten, maar door haar straf kon ze dit niet. Ze wachtte tot hij eerst zou spreken, want ze was meer dan klaar om hem een antwoord te geven. Op een dag werd Narcissus gescheiden van zijn gezellen en hij hoorde iets in zijn buurt. Hij vroeg "Is daar iemand aanwezig?" en Echo antwoordde met "Aanwezig". Narcissus keek in het rond maar zag niemand, waarop hij de stem vroeg om zich te vertonen. Echo antwoordde met dezelfde woorden, waarop hij vroeg waarom de stem hem negeerde. De nimf herhaalde zijn vraag, waarop de jongeman voorstelde: "Laten we samenkomen!". Wederom herhaalde de nimf met heel haar hart hetzelfde, naar hem toe rennend, klaar om hem in haar armen te sluiten. Op dat moment trok Narcissus zich echter terug, roepend dat ze van hem weg moest blijven.

        Echo werd helemaal verscheurd door deze belediging. Narcissus verliet haar en de nimf trok zich in schaamte terug in de bossen. Vanaf die dag leefde ze in grotten. Geleidelijk aan vervaagde ze van verdriet tot haar fysieke vorm verdwenen was en enkel haar stem nog overbleef. Met haar stem is ze nog steeds klaar om op elk moment te antwoorden. Tijdens een wandeling in de bergen is Echo nooit veraf, altijd klaar om het laatste woord te hebben.

        Met Narcissus ging het niet veel beter. Dit was niet de eerste keer dat hij zo wreed een aanbidder wegjoeg. Alle anderen had hij net zo bruut verjaagd. Zo was er op een dag een maagd die hem tevergeefs probeerde te verleiden. In een gebed aan de goden vroeg ze om Narcissus ook eens te laten voelen hoe het was om iemand lief te hebben die je liefde niet beantwoordt. Volgens sommige bronnen was het een wraakgodin, volgens anderen was het Aphrodite zelf die haar gebed beantwoordde en haar wens in vervulling deed gaan.

        Zo kwam de jonge jager op een dag aan bij een heilige vijver, waarvan het water kristalhelder was, waar de herders nooit langskwamen met hun kuddes, waar geen berggeit of ander dier zich vertoonde. Zelfs bladeren en takken van de bomen durfden er niet in te vallen. Overal rondom groeide het gras mooier dan elders en de rotsen beschutten het tegen de zonnestralen. Moe van het jagen besloot Narcissus om daar even tot rust te komen en zijn dorst te lessen met het water. Toen hij zich voorover boog zag hij zijn weerspiegeling in het wateroppervlak, maar hij dacht dat het een mooie geest was die in de vijver leefde.

        Zo bleef hij daar zitten, in bewondering starend naar de heldere ogen, het krullend haar, de ronde kaken, de ivoren hals, licht gescheiden lippen, en de blakende gezondheid en conditie in het algemeen van deze verschijning. Hij werd verliefd op zichzelf.

        Hij bracht zijn lippen naar het water in een poging om de verschijning te kussen, hij stak zijn armen uit om het beeld te omhelzen. Zijn geliefde vluchtte weg maar kwam terug toen het water weer kalm was en trok opnieuw zijn aandacht. Hij kon zichzelf er niet meer toe brengen om van het water weg te kijken, hij dacht niet meer aan eten en drinken, of aan rust, enkel aan de verschijning in het water. Hij probeerde ermee te spreken, maar kreeg geen antwoord. Hij begon te huilen maar zijn tranen verstoorden het beeld, waarop hij begon te schreeuwen en vroeg of de verschijning wilde stoppen met hem steeds te verlaten. Zo ging het een hele tijd verder, en Narcissus takelde af. Hij verloor zijn kleur, zijn levenskracht en zijn schoonheid die eens zo betoverend was voor de nimf Echo. Die bleef echter dicht bij hem en bleef zijn verdrietige kreten herhalen. Uiteindelijk kwijnde Narcissus helemaal weg en stierf. De nimfen rouwden om hem, vooral de waternimfen, en bereidden zijn lijkverbranding voor, maar het lichaam was nergens te vinden. Het enige wat van hem overbleef was een bloem (volgens sommigen was dit door toedoen van Aphrodite, die hem uit medelijden toch nog liet voortleven, zij het als bloem), geel van binnen, en omringd met witte blaadjes, die nu nog steeds herinnert aan Narcissus. Het verhaal gaat dat Narcissus, eenmaal aangekomen in de Onderwereld, zelfs in de rivier de Styx nog naar zijn spiegelbeeld keek.

        Tot op de dag van vandaag vinden we restanten van dit verhaal in de bloem narcis, en ook in het woord narcisme, dat gebruikt wordt om iemand te benoemen die vervuld is van eigenliefde of een ziekelijke interesse voor zichzelf vertoont, een narcist.
        • euhh,
          ten overvloede misschien,
          een half woord voor de goede verstaander

          i eke ijze r iet oe
          • Dank je wel Cor voor het prachtige verhaal, boeiend geschreven. Mijn afbeelding past hier helemaal bij.

            Maar mijn Senryu gaat over de narcist in het algemeen en heb daarin een aantal trefwoorden neergezet!

            That's all.
        • Jouw laatste gedeelte typeert inderdaad de narcist.
          Ik zocht eerst naar een afbeelding
          op internet die ik niet meer kon vinden. Het was een narcis aan de waterkant weerspiegelend in een vijver. In feite had dat misschien beter gepast?

          Cor, nogmaals een lieve groet,
  3. raakt deze pakkende combi
    weet er over mee te praten
    • Fijn jouw reactie Sterre-Marijke.
      Als jij zoiets ook hebt meegemaakt, weet je er alles van.
      Ik ook enigszins, zie eventueel maar wat ik bij Marion heb geschreven!

      Vandaag een prettige dinsdag toegewenst.
      Hartelijk liefs,
  4. Ikke, ikke en de rest kan stikken. Daar moet ik meteen aan denken als ik jouw treffende geheel lees en zie Corry. Lieve groet voor een fijne dag.
    • Zo is het bij een echte narcist vaak wel. Vooral de aandacht etc. naar zichzelf toe trekkend! Zie eventueel maar wat ik bij Marion schrijf!

      Dank je wel Rita voor jouw treffende reactie en een mooie dinsdag toegewenst.
      Hartelijk liefs,
  5. Het schilderij zag ik een poos geleden in Groningen. Een narcist ziet anderen niet.
    • Dat was vast heel mooi om het schilderij in het echt te zien, ik heb ook bewondering voor Waterhouse' schilderwerk!

      Inderdaad een narcist trekt alles naar zich toe.
      Een poosje na mijn scheiding heb ik zo'n driekwart jaar kennis gehad aan een man met narcistische eigenschappen.
      Hij gaf mij soms wel complimenten hoe ik alles deed en met mijn kinderen omging, maar vooral was dat om een aardige stemming te krijgen en ik hem leuker zou moeten vinden.
      Ook dat ik het druk had, maar hij bleef maar piano spelen -hij kon dat heel goed- maar stak bijna geen hand uit in het weekend als hij hier was en ik de opvoeding had voor mijn drie jonge kinderen! Het was een mooie man met prachtige ogen en krullen én hij keek vaak in de spiegel!
      Maar hij had ook wel een rugzakje met wat hem allemaal was overkomen na zijn scheiding.

      Ik was in het begin heel verliefd en had achteraf bezien, die tijd niet willen missen!

      Een mooie dinsdag wens ik je toe.
      Hartelijk liefs,
  6. Corry..

    een mooi
    psychologisch
    inkijkje....:)

    Maak er een mooie maandag van..
    Liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Corry Broer

Beste soulmates in de dichtkunst.

Verwondering en bewondering
voor het leven wil ik graag
met jullie delen.
Poëzie over de prachtige natuur,
ook liefde in verschillende facetten kunnen mijn ogen en zinnen strelen.

Sinds 2006 publiceer ik op internet, in het begin bij Dichttalent en sinds vijf jaar bij Dichterskring en ook op Facebook!

Voorheen was mijn pseudoniem
Juliflower.
Ik ben geboren op 7 juli 1944 te Ouderkerk aan de Amstel.

Hartelijk liefs van Corry.*

E-mailadres: cornelia.broer@gmail.com

Toon alle gedichten

Favorieten van Corry Broer

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Corry Broer is favoriet bij