Groningen beeft, [ mien hoogelaand ]

het gebeente van de aarde
ontdaan van sculptuur verdicht
met kleien dikke lagen schreit
de hemel waterblank

het glazuur dof en uitgewrongen
barst in tranen los, vergoten is haar kracht
als huizen sterven en landerijen
zinken in de waanzin van iemands macht

ik geef haar mijn laatste beetje zand
vul haar scheuren met wokkels en kwadrant
wrijf de regen van haar huid
al protesteert de nam voluit

we zullen strijden tot het bloed
verjaart en oude diepe wallen
drijven op het lijden
dat ons niet wordt bespaard

Reacties (9) | 13/12/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Hoe schudden en beven
    ons po√ęzie kan geven.

    ###
  2. Van harte Elze, hoop ik dat alle woningen waarvan het nodig is, goed bestendig worden gemaakt tegen aardbevingen!

    Je schrijft hier emotioneel en mooi over!

    Een prettige maandag toegewenst en ook sterkte!
    Hartelijk liefs van
  3. Alles is al gezegd.

    Mooi maat!

    Groetjes
  4. Wat een krachtig en mooi gedicht Elze vooral de tweede strofe....
  5. Vriend..

    langzaam komt de waarheid
    van machtspolitiek bovendrijven..

    Iedereen heeft eerst de handen gewarmd..

    en nu,,

    trekken ze de handen van het probleem af..

    Een uitstekende laatste strofe..


    Liefs,,
  6. Dit komt uit je merg!
  7. Sterk neergezet Elze deze zeer terechte aanklacht. Het is van de zotte dat iemand de macht heeft om te bepalen wat er wel en niet gebeurt.
    Warme groet voor een fijne avond.
  8. der lopen rode sloten deur 't lief
    vol schare hin aan ander ziede
    nacht wulft oaf op smaale woaterboanen
    van voal op rood, liek aan dotterschief
    over opdiek; bie
    verwielde wilgen taimend en
    der liggen witte linten over 't lief
    van vain en waist en ongetieden

    mien harte reert
    van zaandgrond oaf
    bie duutse grens
    't is dookig stief

    Mo(o)i Elze
  9. Dag elze, lekker strijdbaar, zo! Hartelijke groet.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij